Razas de Laboratorio

         Calquera raza de calquera especie domesticada é una raza de laboratorio. Na biosfera, de xeito natural non existen as razas.

De qué falamos cando dicimos razas de laboratorio?

Pois non estou segura, penso que ten relación con explicacións “caseiras” sobre o comportamento dos cans, e que estas explicacións veñen da falta de coñecemento e de manexo.

É unha distinción natural?

Pois non o sei, coido que cando unha raza é antiga e xeográficamente recoñecible, considérase “natural”, pola contra, se é máis moderna, considérase máis de laboratorio.

 É antes ou despois da euxénese vitoriana?

As virtudes e defectos de calquera raza máis descoñecida, aparecen reflectidas en escritos moi anteriores á época vitoriana. A euxénese só lle dou un verniz de ciencia ao que sempre foi consideración da xente.

Aplícase a tódolos cans ou só ás últimas modas?

Coido que se aplicou sempre, considerar como “bo” o propio, e o “malo” o que ven de fóra. Aínda que, no caso dos cans isto ten moitas excepcións, os cans da zona eran un regalo exquisito entre as xentes ricas, e así acababan chegando razas a distintos lugares xeográficos.

Un mastín de traballo é máis ou menos de laboratorio que un Mini Pinscher?

Exactamente o mesmo, a diferencia viría dada pola calidade xenética do mastín, en canto á ausencia de enfermidades.

 É máis de laboratorio a selección por estándar físico ou por funcionalidade e carácter?

 Ningún can está exento da selección humana. Os cans da rúa que se reproducen segundo un criterio máis natural teñen a carga xenética da domesticación e aínda que leven xeracións de libre reprodución non son lobos.

María Sabell Sierra

Especialista en conduta animal

Deixar un comentario

Curso de Rastro Novembro 2020

Este domingo 8 de novembro realizaremos un novo Curso de Rastro.

Horario: de 10:00 a 14:00 hrs.

Recorda que é apto para persoas sen experiencia e para os que xa rastrexaron.

Lugar : Parque Eugenio Granell. Irase alternando zona urbana con zona de monte segundo as necesidades.

Inscripción en: info@cans.gal

Deixar un comentario

Charla Online con ACEM

O próximo venres 23 de outubro estaremos na Asociación Compostelá de Esclerose Múltiple (ACEM) falando dun tema moi interesante:

“Soporte Terapéutico e Cans de Asistencia”.

Á charla non se poderá asistir presencialmente pero poderase ver online a través do programa Zoom.

María Sabell, Especialista en Conducta Animal que colabora con Só lles falta falar en moitas actividades será a encargada de impartila.

Se queres participar é necesario que te inscribas no mail acem.santiago@gmail.com ou nos teléfonos 981575240 ou 620533471.

Data: venres 23 de outubro

Hora: 12:00 hrs

Esperámoste!!

Deixar un comentario

Curso de Rastro Outubro 2020

Este domingo 4 de outubro realizaremos un novo Curso de Rastro.

Horario: de 10:00 a 14:00 hrs.

Recorda que é apto para persoas sen experiencia e para os que xa rastrexaron.

Lugar : Parque Eugenio Granell. Irase alternando zona urbana con zona de monte segundo as necesidades.

Inscripción en: info@cans.gal

Deixar un comentario

Obedecen os cans de caza? Poden ser cans de familia?

As respostas son si e si, pero… que a convivencia cun can de caza sexa gratificante na vida ordinaria implica darlle a ese can o que necesita: exercicio físico e traballo de nariz. E se non fas ben as dúas cousas non disfrutarás do can e ese can non terá calidade de vida.

Canto máis preto está un can da xenética seleccionada para unha función, mellor fará esa función. No caso dos cans de caza esto implica recoller una xenética funcional en primeira ou segunda xeración e a ese can hai que convertilo en can de familia, que é un oficio esixente e ás veces incompatible con moitas das características seleccionadas xenéticamente para o oficio da caza.

Hai exemplos de cans de caza convertidos en cans de familia segundo a demanda da moda. O  Retriever, Setter ou Beagle son algúns exemplos de tipos de cans que poden ser para calquera sen maiores necesidades, adaptados a non facer nada pola selección desde varias xeracións anteriores.

Ainda así, ás veces aparecen exemplares mais próximos aos seus avós. Aquí e donde aparecen eses problemas de convivencia, e como é máis doado botarlle a culpa ao can fácilmente, chegáse a conclusión de que o can non serve para estar na casa, non se pode educar, non vai a aprender… e esto non é así.

Unha tenza responsable dun can de traballo implica que hai que ser un bo guía dese can: Aprende a manexalo.

María Sabell

Especialista en Conducta Animal

Deixar un comentario